บทที่ 10

ในขณะนั้น เสียงสะอื้นเศร้าดังขึ้นทำลายความเงียบสงบ เอลินน้ำตาคลอเบ้า เอ็มกอดเธออย่างอ่อนโยน "น้องเอลิน อย่ากลัวนะ เราลงจอดอย่างปลอดภัยแล้ว อาหารร้อนๆ นี่แหละคือหลักฐานการเกิดใหม่ของเรา"

เอลินยิ้มผ่านน้ำตา พูดด้วยเสียงสั่น "ใช่แล้วพี่เอ็ม ในที่สุดเราก็...มาถึงแผ่นดินจากท้องทะเลอันกว้างใหญ่แล้ว"

สายลม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ